บทที่ 1628 เหนื่อยไหม?

ตลาดจับจ่ายซื้อของปีใหม่บนถนนฮวาซื่อในปี 1983 เป็นตลาดนัดช่วงตรุษจีนที่คึกคักที่สุด ใหญ่ที่สุด และมีกลิ่นอายแบบดั้งเดิมที่สุดในย่านทางใต้ของปักกิ่ง

พื้นที่ครอบคลุมตั้งแต่ถนนฮวาซื่อฝั่งตะวันออกไปจนถึงฝั่งตะวันตก บนถนนสายหลักยาวตลอดสายประมาณสองกิโลเมตร รวมไปถึงตรอกซอกซอยทางเหนือและใต้อย่างเช่น หยางซื่อโข่ว และ เสี่ยวซื่อโข่ว

ตลาดแห่งนี้เชื่อมต่อถนนสายหลักและตรอกซอกซอยเข้าด้วยกัน กินพื้นที่เทียบเท่าสนามฟุตบอลมาตรฐานประมาณสองถึงสามสนาม มีร้านค้าถาวรมากกว่าสองร้อยแห่ง แผงลอยชั่วคราวสำหรับช่วงปีใหม่มีไม่ต่ำกว่าห้าร้อยแผง และในช่วงที่คนพลุกพล่านที่สุดอาจพุ่งทะลุแปดร้อยแผง

แผงลอยจำนวนเกือบพันแผง ดึงดูดให้ชาวบ้านในละแวกใกล้เคียงพากันมาจับจ่ายซื้อของเตรียมตัวรับปีใหม่ โดยเฉพาะช่วงไม่กี่วันหลังจากวันส่งเสด็จเทพเจ้าเตาไฟไปจนถึงวันส่งท้ายปีเก่า ปริมาณคนจะเข้าสู่จุดสูงสุด เบียดเสียดกันจนแทบไม่มีทางเดิน ต้องเบียดไหล่กระทบไหล่แล้วค่อยๆ ขยับตัวไปทีละนิดทุกวัน

หลี่เซี่ยงตงฟังเสียงจอแจและเสียงร้องเร่ขายของที่ดังมาจากบริเวณใกล้เคียง รวมถึงเสียงสลากฉลุกระดาษและคำกลอนคู่ที่แขวนอยู่ริมถนนปลิวไสวส่งเสียงดังกรอบแกรบเมื่อถูกลมพัด เขาค่อยๆ เข็นรถสามล้อขยับไปข้างหน้าอย่างช้าๆ