บทที่ 1627 สวมดอกหรงฮวาสีแดง

"อยากโดนตีนักใช่ไหม?" เมื่อได้ยินเสียงของหลี่เซี่ยงตง หลี่เสี่ยวจู๋ก็รีบปฏิเสธทันที "เปล่าค่ะ หนูแค่ถามดู ถ้าเจ็บเดี๋ยวหนูนวดให้นะคะ หนูนวดเก่งนะ ตอนอยู่บ้านหนูก็นวดให้แม่กับคุณย่าทวดบ่อยๆ พวกท่านยังชมเลยว่าหนูนวดดี”

“ถ้าลูกไม่แอบหัวเราะ พ่อก็คงจะเชื่อหรอก”

“เรื่องจริงนะคะ มันไม่เกี่ยวกับการที่หนูหัวเราะเลยสักนิด ฮิฮิฮิ หนูก็แค่กลั้นขำไม่อยู่แค่นั้นเอง โอเคๆ หนูไม่หัวเราะแล้ว ให้หนูนวดให้ไหมคะ?”

“ไม่ต้องเลย รีบๆ นั่งให้ดี"

การออกมาครั้งนี้มีของที่ต้องซื้อหลายอย่าง หลี่เซี่ยงตงจึงวางแผนเส้นทางในใจตามรายการของที่ต้องซื้อ พวกเขามาถึงตลาดสดเป็นที่แรก หลี่เซี่ยงตงไม่ได้เข้าไปข้างใน และให้คุณย่าหลี่รออยู่ข้างนอกด้วย ย่าหลานจึงรออยู่ด้วยกัน หลี่เสี่ยวจู๋ถือตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็ก พอเข้าไปในตลาดสดก็เขย่งเท้าชะเง้อมองไปรอบๆ พอเห็นเป้าหมาย ก็ดึงมือโจวอวี้ฉินเร่งฝีเท้าทันที