บทที่ 1646 ขนมเปี๊ยะผีเสื้อชิ้นใหญ่

“ได้เลย” หลี่เซี่ยงตงต้องให้รางวัลด้วยคำชมเพื่อเป็นกำลังใจ

“พ่อคะ หนูอวยพรวันตรุษจีนให้พ่อแล้วนะ พ่อยังไม่ได้ให้ซองอั่งเปาหนูเลย” หลี่เสี่ยวจู๋พูดถึงจุดประสงค์อีกอย่างที่เธอต้องรีบมาดักรอรับคน

“เอาไว้กลับถึงบ้านค่อยให้” หลี่เซี่ยงตงหยิบถุงกระดาษที่ถือมาและกระเป๋าผ้าสะพายข้างวางลงในท้ายรถสามล้อ

“เทาจื่อ เดี๋ยวขากลับทางนี้ให้ฉันปั่นเอง นายไปนั่งข้างหลังไป”

“ได้เลยครับคุณอาสาม” หลี่เสี่ยวเทาที่ลงจากรถแล้วช่วยโฮ่วซานวางของเรียบร้อย ก็กระโดดขึ้นไปนั่งท้ายรถ