บทที่ 1664 ใต้หมอน

มื้อเที่ยงทำเสร็จเรียบร้อย โจวอวี้ฉินซึ่งยืนรออยู่ที่หน้าประตูรั้ว เห็นลูกชายกับหลานชายทั้งสองกลับมาพอดี เธอจึงกวาดสายตามองทั้งสามคน

“หายหัวไปทั้งเช้าเลย ไปไหนกันมา?”

“ไม่ได้ไปไหนเลยครับ พวกเราแค่เล่นอยู่แถวนี้ในหมู่บ้าน ไม่ได้วิ่งออกไปนอกหมู่บ้านสักหน่อย แม่ไม่เชื่อก็ถามพี่ชายผมสิ”

หลี่เสี่ยวไห่ดึงตัวพยานมาช่วยยืนยัน โจวเจิ้งเฉียนและพี่น้องรีบพยักหน้าสนับสนุนเป็นเสียงเดียวกัน “จริงครับคุณอา พวกเราไม่ได้ขึ้นเขา ไม่ได้ไปริมแม่น้ำ แค่เล่นกันที่ลานตากข้าวเท่านั้นเอง”

“ไม่ได้มีแค่พวกเราสามคนนะครับ ยังมีเจิ้งเย่กับเสี้ยวหลี่ด้วย”