บทที่ 1665 ทาสักนิด

ที่หน้าประตูรั้วบ้านหลังเก่า หลี่เสี่ยวไห่ส่งโคมไฟกระต่ายในมือให้หลี่เซี่ยงตงแล้วหยุดเดิน “พ่อครับ แม่ครับ พวกพ่อแม่กลับบ้านไปก่อนเถอะ ผมจะไปเล่นที่บ้านคุณปู่คุณย่าสักพัก”

“หนูก็จะไปด้วย จะไปหาพี่สาวเล่นค่ะ” หลี่เสี่ยวจู๋ทำท่าจะวิ่ง แต่โจวอวี้ฉินคว้าตัวเธอกลับมาทันที

“ดูสภาพตัวเองตอนนี้สิว่ามอมแมมขนาดไหน กลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดๆ ก่อนค่อยไปเล่น”

“ค่ะๆ หนูจะกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แม่ปล่อยมือหนูได้ไหมคะ? หนูไม่ใช่ลูกหมานะ ไม่ต้องคอยจับคอเสื้อหนูตลอดก็ได้” หลี่เสี่ยวจู๋บิดตัวหลุดออกมา แล้วเดินตามหลังกลับบ้านไปอย่างว่าง่าย

“หนูกลับมาแล้วค่ะ!” ตะโกนบอกตั้งแต่เข้าลานบ้าน เสร็จแล้วก็วิ่งจี๋ไปที่เรือนตะวันออก สิ่งแรกที่หลี่เสี่ยวจู๋ทำหลังจากมุดเข้าห้องใน คือการซ่อนไป่เชวี่ยหลิงที่อยู่ในกระเป๋า โจวอวี้ฉินเดินตามเข้ามาเห็นมืออวบๆ ของลูกสาวซุกอยู่ใต้ฟูก “ทำอะไรน่ะ?”