บทที่ 1686 นอนไม่หลับ

“พ่อคะ!”

หลี่เสี่ยวจู๋กำลังจดจ่ออยู่กับการกินไอติมแท่ง เมื่อได้ยินเสียงม่านไม้ไผ่ถูกเลิกขึ้น จึงเงยหน้ามองเห็นหลี่เซี่ยงตงที่กลับมาพร้อมกับไอร้อนจากอากาศภายนอก

เมื่อร้องเรียกคนเสร็จ มือซ้ายของเธอก็รีบเอาไปซ่อนไว้ข้างหลังทันที

“ไม่ต้องซ่อนหรอก พ่อเห็นแล้ว กินสองแท่งไม่กลัวปวดท้องหรือไง!”

หลี่เซี่ยงตงรีบก้าวเข้ามาวางกระเป๋าลงบนโต๊ะ แล้วก้มตัวแย่งไอติมจากมือหลี่เสี่ยวจู๋ไปแท่งหนึ่ง