บทที่ 1688 การสอบและการฝึกงาน

สี่โมงครึ่งตอนเย็น หลี่เซี่ยงตงและคณะเดินทางมาถึงบ้านเก่าอย่างตรงเวลา ผ่านไปอีกสิบกว่านาที หลี่เสี่ยวเจียงที่ไปสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็กลับมา เสียงตอนที่เขาเข็นจักรยานเข้าลานบ้านดังเข้าไปถึงในเรือนหลัก พ่อหลี่รีบก้าวออกมานอกห้องทันที

การสอบเข้ามหาวิทยาลัยตลอดสามวันจบลงแล้ว พ่อหลี่ค่อยกล้าเปิดปากถาม “เสี่ยวเจียง บอกพ่อมาเร็ว สอบเป็นยังไงบ้าง?” ในขณะที่เขายังอยากจะถามต่อ เสียงของแม่หลี่ก็แทรกขึ้นมา “โจทย์ยากไหม?”

“พอไหวครับ โจทย์ไม่ได้ยากอะไร” หลี่เสี่ยวเจียงตอบพร้อมรอยยิ้ม แล้วหยุดจักรยานไว้

คนอื่นๆ ที่ตามมาถึงหน้าประตูห้องและกำลังจะเอ่ยปากถาม หลี่เสี่ยวเทาก็ชิงถามขึ้นก่อน “พี่ใหญ่ พี่ไม่ลืมเขียนชื่อใช่ไหมครับ?”

เป็นคำถามที่ซื่อตรงมาก แต่ก็เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดจริงๆ! เพราะหลี่เสี่ยวเทาเคยลืมเขียนชื่อมาแล้วครั้งหนึ่งในการสอบครั้งก่อน ด้วยเหตุนี้ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างก็รอฟังคำตอบ