บทที่ 1691 อยากยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

บริเวณถนนเฉียนเหมินในตอนนี้ยังไม่มีตลาดกลางคืน ต้องรอจนถึงฤดูร้อนปีหน้า ซึ่งก็คือปี ค.ศ. 1984 รัฐบาลเมืองหลวงถึงจะเริ่มเปิดให้ทดลองที่นี่

สาเหตุที่เป็นปีหน้ามีเหตุผลหลักสองประการ ประการแรกคือความต้องการทางเศรษฐกิจ สื่อหลายแห่งวิจารณ์ว่าร้านค้าในย่านธุรกิจของเมืองหลวงปิดเร็วเกินไป ทำให้ความต้องการในการจับจ่ายใช้สอยของประชาชนไม่ได้รับการตอบสนอง จึงหวังว่าจะเปิดตลาดกลางคืนเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ ประการที่สองคือการรักษาความปลอดภัย ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่าช่วงกวาดล้างอาชญากรรมกำลังจะมาถึง หากไม่มีสภาพแวดล้อมทางสังคมที่มั่นคงและดีเยี่ยม แม้จะมีตลาดกลางคืน ประชาชนก็ไม่กล้าพาครอบครัวและเงินทองออกมาตอนกลางคืนอยู่ดี

แล้วถนนเฉียนเหมินที่ยังไม่มีตลาดกลางคืนในตอนนี้คึกคักไหม? คึกคัก คึกคักมาก ถึงแม้ว่าหลังหนึ่งทุ่มเป็นต้นไปร้านค้าใหญ่ๆ ในบริเวณนั้นจะปิดเกือบหมดแล้ว แต่ร้านอาหารรายย่อย ร้านถ่ายรูป โรงละคร และโรงน้ำชาบางแห่งยังคงเปิดให้บริการจนถึงสองหรือสามทุ่ม ในช่วงเวลาหลังมื้อเย็นเช่นนี้ มีผู้คนออกมาเดินเล่นรับลม ช้อปปิ้ง ดูหนัง และดูละครกันมากมาย

ยุคนี้ไม่ใช่ยุคที่ไฟสว่างไสวทั่วเมือง ถนนเฉียนเหมินช่วงนี้จะมีเพียงถนนสายหลักที่สว่างไสว ส่วนตรอกซอกซอยด้านข้างจะค่อนข้างมืด เพื่อความปลอดภัยจึงไม่ค่อยมีใครไปเดินเพ่นพ่านในที่เปลี่ยว

โจวอวี้ฉีพาเด็กๆ ทั้งหกคนเดินเที่ยวข้างนอกจนถึงสองทุ่มกว่าก่อนที่ฟ้าจะมืดสนิท “เบาเสียงหน่อย อย่าโวยวาย มาเข้าแถวล้างมือล้างหน้ากัน เสร็จแล้วพวกเราจะกลับบ้าน” โจวอวี้ฉินเห็นลูกชายและหลานๆ ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวตอนเข้าลานบ้าน จึงรีบสั่งให้เงียบเพื่อไม่ให้รบกวนแขกที่มากินข้าว