บทที่ 1699 รางวัลหรือบทลงโทษ?

โฮ่วซานพูดถูกมาก ในยุคหลังมีคนเข้าใจผิดว่าบ้านสี่ประสานต้องมีระเบียงทางเดินเชื่อมเสมอ ซึ่งความคิดนี้ไม่ถูกต้องนัก หากเจ้าของบ้านมีสถานะทางสังคมและกำลังทรัพย์มากพอ ถึงจะสร้างระเบียงทางเดินเชื่อมรอบลานบ้านชั้นในได้ เพื่อกันแดดกันฝนและแสดงความโอ่อ่า

แต่ความจริงแล้วบ้านสี่ประสานแบบสองลานกว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ในเมืองหลวงไม่มีระเบียงนี้ แต่ใช้เพียงกำแพงกั้นแบ่งพื้นที่ลานในและลานนอก ซึ่งบ้านที่ครอบครัวหลี่เซี่ยงตงอยู่ตอนนี้ก็เป็นแบบนั้น

“อาเจ๋อ โฮ่วซาน ดูชัดหรือยัง? เราควรกลับกันได้แล้ว”

โฮ่วซานใช้นิ้วแตะไปที่ภาพวาดสีที่ซีดจางไปตามกาลเวลาบนระเบียงทางเดิน “พี่ตง ไม่คิดจะทาสีใหม่หรือครับ?”

“ไม่คิดจะทำ งานนี้เป็นงานฝีมือประณีต ผมฟังลุงซุนบอกว่าสีพวกนี้เป็นสีแบบซูโจว พื้นหลังเป็นสีฟ้าอมเขียวไล่เฉด ในส่วนที่วาดลวดลายเป็นลายดอกโบตั๋นพันกิ่ง ต้องอาศัยเทคนิคพ่นสีแปะทอง ปรับเฉดสีทำเก่า และมีการลงสีดำเก็บรายละเอียด เรื่องพวกนี้ถ้าฟังไม่เข้าใจก็อย่าถามผม เพราะผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน”