บทที่ 1725 การเดินทางบนเส้นทาง

เมื่อหลี่เสี่ยวจู๋ตะโกนออกมา ผู้โดยสารหลายคนที่ไม่คิดจะดื่มน้ำในตอนแรกต่างก็ยื่นแก้วและถ้วยชาของตนออกมา

น้อยนักที่จะได้เห็นอะไรที่แปลกตาแบบนี้ การชอบมุงดูเรื่องสนุกเป็นนิสัยของคนในชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคที่ผู้คนยังไม่ได้เต็มไปด้วยความเย็นชาและระยะห่างระหว่างกันเช่นนี้

“สหายพนักงานรถไฟ นี่ลูกสาวคุณหรือครับ?”

“ไม่ใช่ผมครับ เป็นคนนี้ คนที่อยู่ข้างๆ ผมนี่แหละลูกสาวเขา”

ปริมาณงานของโฮ่วซานและหลี่เซี่ยงตงเพิ่มขึ้นทันที ขณะที่พวกเขาทั้งสองคนกำลังเทน้ำอย่างไม่หยุดหย่อน หลี่เสี่ยวจู๋ผู้ก่อเรื่องกลับยิ้มแย้มตอบคำถามของเหล่าผู้โดยสารแปลกหน้าไปมาอย่างออกรสออกชาติ