บทที่ 1738 ทำเอง

ในยุคปัจจุบันยังไม่มีของที่ระลึกจากสถานที่ท่องเที่ยวอะไรมากมาย ออกมาเที่ยวสักที การซื้อสาหร่ายทะเลหรือของแห้งติดไม้ติดมือกลับไปฝากญาติสนิทมิตรสหายก็เป็นความคิดที่ไม่เลว เพราะสาหร่ายทะเลถือเป็นของดีในเมืองที่อยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดิน

หลี่เซี่ยงตงกวาดสายตามองรอบลานบ้านที่ค่อนข้างเงียบสงบ “ออกไปกันหมดแล้วหรือ?”

โจวอวี้ฉินปัดทรายที่ติดมือออกจนสะอาด “คุณพ่อกับคนอื่นๆ ออกไปซื้อเครื่องทำน้ำอัดลมอเมริกานั่นแหละ ส่วนพวกเสี่ยวเจียงก็เอากล้องถ่ายรูปของคุณไปรับจ้างถ่ายรูปหาเงินกันแล้ว”

กล้องถ่ายรูปเป็นของชิ้นใหญ่ หลี่เสี่ยวเจียงไม่มีทางและไม่กล้าแอบเอาออกไปเองหรอก ก่อนออกไปเขามาขออนุญาตและอธิบายอย่างชัดเจนแล้วว่าจะเอาไปทำอะไร

“อะไรนะ?”