บทที่ 1758 สละชื่อนี้ให้

เมื่อเงินเข้ากระเป๋าแล้ว หลี่เสี่ยวจู๋ก็ยังไม่จากไป เธอยืนอยู่ข้างๆ คอยดูหลี่เสี่ยวเจียงแจกเงินต่อไป แม้จะทำได้เพียงแค่ยืนมอง แต่แค่ได้ดูเธอก็รู้สึกสะใจไม่น้อย!

รอจนเงินในมือของหลี่เสี่ยวเจียงแจกจ่ายจนหมด หลี่เสี่ยวจู๋ก็รั้งตัวหลี่เสี่ยวไห่ที่กำลังรีบกลับบ้านไปเก็บเงินเอาไว้ แล้วเสนอว่า “พวกเราหาเงินได้แล้ว ไปซื้อกับแกล้มที่ปากตรอกมากินกันสักหน่อยดีไหม?”

“ไม่ไป”

หลี่เสี่ยวไห่ปฏิเสธทันควัน ครั้งที่แล้วมีพวกโจวเจิ้งเฉียนและพี่น้องโจวเจิ้งเย่คอยเป็นกันชนให้ แต่พอกลับบ้านไปก็ยังโดนแม่ด่าหูชา ถ้าครั้งนี้ไม่มีใครมารับหน้าแทนแล้วถูกจับได้ รับรองว่าโดนตีขาหักแน่นอน

“ฉันไม่อยากโดนตี”