บทที่ 1757 เลขาธิการ!

การที่หลี่เสี่ยวจู๋คิดวิธีใช้ผ้าคลุมหน้าเอาไว้ เพื่อไม่ให้คนอื่นเห็นฟันที่หลุดไปและไม่สามารถล้อเลียนเธอได้นั้น ทำให้เธอรู้สึกยืดอกภูมิใจสุดๆ! ในระหว่างที่เธอเดินเอาหลังมือไพล่หลัง วนเวียนรอบตัวพวกหลี่เสี่ยวไห่ทั้งสามคน หลี่เซี่ยงตงก็ได้กลับเข้าห้องไปหยิบกล้องถ่ายรูปออกมา

“มองมาที่พ่อสิ”

“หือ?”

หลี่เสี่ยวจู๋หันขวับ พอเห็นกล้องถ่ายรูปก็ไม่ได้หลบหลีก พอเขาลั่นชัตเตอร์เสร็จ เธอก็หัวเราะคิกคักรีบเข้าไปขวางทางไว้พร้อมกับชูมือที่แบออกขึ้นสูง “จ่ายเงินมา!”

“หักเป็นค่าจ้างวิ่งซื้อของของพ่อก็แล้วกัน เว้นแต่ว่าลูกไม่อยากได้ของพวกนี้”