บทที่ 1765 หลับตาฝัน

แปะ!

“โอ๊ย!”

หลี่เสี่ยวจู๋ขยี้มือที่ตบจนเจ็บและชา มือที่เพิ่งได้การ์ดมาหมาดๆ ถูกวางลงบนพื้น “ไม่เล่นแล้ว คืนพวกพี่ไปเถอะ”

หลี่เสี่ยวไห่มองดูอีกฝ่ายลุกขึ้นยืนเดินหนีไป ความหวังที่จะเอาเงินหนึ่งเหมาคืนมาได้นั้นก็พังทลายลง เขาไม่ค่อยยอมจำนนเท่าไหร่ จึงเปลี่ยนวิธีเล่น “เล่นทายใหญ่เล็กไหม?”

หลี่เสี่ยวจู๋หยุดฝีเท้า “ทายใหญ่เล็กหรือ?”