บทที่ 1785 พยายามกู้หน้า

หลี่เสี่ยวจู๋เพิ่งจะปีนขึ้นไปบนต้นไม้ด้วยความตกใจ แต่ตอนนี้กลับต้องมาเผชิญกับสถานการณ์ที่แขนและขาไม่ยอมฟังคำสั่งในยามคับขัน

“พี่คะ พี่ชาย เร็วเข้า หนูลงไปไม่ได้แล้ว!”

เมื่อหลี่เสี่ยวไห่ทั้งหกคนเดินมาถึงขอบป่าเล็กๆ พอได้ยินเสียงก็หยุดเดิน ในขณะที่เจ้าหน้าที่ตำรวจนายหนึ่งได้ก้าวเดินเข้ามาในป่าอย่างรวดเร็ว และมุ่งตรงไปยัง ‘ก้อนกลมๆ’ ที่ห้อยอยู่บนต้นไม้

เมื่อเห็นว่ามีคนเดินเข้ามาและยังเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ หลี่เสี่ยวไห่ทั้งหกคนก็ไม่ได้เดินย้อนกลับไป แต่ยืนรออยู่นอกป่า

เจ้าหน้าที่ตำรวจที่เดินเข้ามาคือหนึ่งในคณะที่ไปตรวจสอบสถานะครอบครัวที่บ้านคุณพ่อโจวเมื่อช่วงเย็นวานนี้ เขาเดินมาถึงตัวแล้วใช้มืออุ้มตัวเด็กน้อยลงมาวางบนพื้น เมื่อเห็นว่าเป็นเด็กผู้หญิงอ้วนท้วนตรงหน้าก็อดหัวเราะไม่ได้ “อาหารในเมืองนี่ดีจริงๆ เลยนะเนี่ย”