บทที่ 1786 บ้านคุณยายของฉันยากจน

“หนูกลับมาแล้วค่า!”

เสียงใสๆ ดังขึ้นในลานบ้าน เป็นหลี่เสี่ยวจู๋ที่สะพายห่อผ้าวิ่งเข้ามา เธอทักทายแมวและสุนัขที่ลานบ้านเสร็จก็วิ่งตื้ดๆ ไปทางห้องโถงกลาง

“คุณปู่ทวด คุณย่าทวด หนูกลับมาแล้วค่ะ!”

“วิ่งช้าๆ หน่อยลูก ช้าๆ”

คุณย่าทวดหลี่กำชับเหลนสาวที่ดูผิวคล้ำขึ้นเล็กน้อย พอเห็นคนวิ่งมาถึงตรงหน้าก็ถามว่า “ทำไมกลับมาคนเดียวล่ะ? แล้วพี่ชายล่ะ?”