บทที่ 1791 การลดกำลังพล

ในยุคนี้ ระบบรถไฟถือสมชื่อ "พี่ใหญ่แห่งทางรถไฟ" อย่างแท้จริง เพราะพวกเขามีโรงงานผลิตน้ำแข็งเป็นของตัวเองกระจายอยู่ทั่วประเทศ น้ำแข็งที่ผลิตได้ทั้งหมดจะถูกจัดสรรผ่านระบบส่วนกลางเพื่อนำไปใช้ในตู้เสบียงของรถไฟทุกขบวน รวมถึงรถขนส่งสินค้าประเภทแช่เย็น

ต่อให้คนข้างนอกมีเงินก็ไม่มีทางหาซื้อน้ำแข็งปริมาณมากจากระบบของทางรถไฟได้ เว้นเสียแต่ว่าจะเป็นการประสานงานระหว่างหน่วยงานรัฐ หรือเป็นผู้ที่มีอิทธิพลมากจริงๆ ถึงจะสามารถทำเรื่องขออนุมัติหรือใช้เส้นสายเพื่อขอแบ่งน้ำแข็งมาได้ในปริมาณเล็กน้อย

เหตุผลที่คนนอกยังคงจ้องจะหาซื้อน้ำแข็งจากโรงงานของทางรถไฟ แม้ว่าในท้องถิ่นจะมีโรงงานแช่แข็งของรัฐอยู่ก็ตาม ก็เป็นเพราะคุณภาพของน้ำแข็งทางรถไฟนั้นแข็งแกร่งกว่า และมีขนาดที่เป็นมาตรฐาน ซึ่งถือเป็นน้ำแข็งรักษาความสดระดับท็อปในปัจจุบัน

เนื่องจากปัจจัยด้านสภาพอากาศ ในภาคใต้จะใช้น้ำแข็งสังเคราะห์ทั้งหมด ในขณะที่ทางภาคเหนือจะใช้ผสมกันระหว่างน้ำแข็งธรรมชาติและน้ำแข็งสังเคราะห์ ในช่วงฤดูหนาว หน่วยงานขนส่งและผลิตของแต่ละสถานีรถไฟในภาคเหนือจะจัดระดมคนไปตัดน้ำแข็งจากแม่น้ำและทะเลสาบ ขนาดของน้ำแข็งจะเป็นทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าหนักประมาณหนึ่งร้อยชั่ง หลังจากตัดเสร็จก็จะขนไปเก็บไว้ในห้องเย็นเฉพาะของทางรถไฟ และจะเน้นใช้น้ำแข็งธรรมชาติที่เก็บไว้ก่อนจนหมด ถึงจะเริ่มเปิดเครื่องทำน้ำแข็งสังเคราะห์

เพดานตู้เสบียงของรถไฟแต่ละขบวนจะมีช่องเก็บน้ำแข็งที่มิดชิด ก่อนรถไฟออกเดินทาง พนักงานขนส่งของทางรถไฟจะขนก้อนน้ำแข็งเหล่านี้ขึ้นไปบนหลังคาตู้รถ แล้วกรอกลงไปในช่องเติมน้ำแข็ง อัดจนแน่นเพื่อให้ความเย็นระหว่างเดินทาง สำหรับรถไฟสายระยะไกล จะต้องมีการแวะเติมน้ำแข็งตามสถานีที่กำหนดระหว่างทาง