บทที่ 1800 ผงสีขาวอมเขียว

“พ่อคะ รถจักรยานที่พ่อรับปากจะซื้อให้ พ่อจะไปซื้อเมื่อไหร่คะ?”

เรื่องนี้หลี่เสี่ยวจู๋ไม่เคยลืม เธอนึกถึงมันอยู่ตลอดเวลา รอเพียงแค่วันที่จักรยานถูกซื้อกลับมาจะได้เอาไปปั่นโชว์อวดเพื่อนๆ ในตรอก

ช่วงเวลาบ่ายสองโมงกว่าๆ แบบนี้เป็นช่วงที่แดดร้อนจัด หลี่เซี่ยงตงจึงไม่อยากออกไปเผชิญแสงแดดเปรี้ยงๆ ในตอนนี้ “รอให้เย็นกว่านี้หน่อยแล้วกัน”

“ต้องไปซื้อที่ห้างสรรพสินค้าใช่ไหมคะ?”

โจวอวี้ฉินรู้เรื่องที่จะซื้อจักรยาน ตั้งแต่หลี่เซี่ยงตงรับปากเรื่องนี้ได้ไม่ถึงชั่วโมง หลี่เสี่ยวจู๋ก็เอาไปป่าวประกาศจนคนทั้งบ้านรู้กันหมดแล้ว พอเห็นสามีพยักหน้า เธอจึงถามต่อว่า “แล้วใบจองล่ะ? บ้านเราไม่มีใบจองนะ”