บทที่ 1823 มีอารมณ์

ที่นั่งของหลี่เสี่ยวเหมยสามารถมองเห็นหน้าต่างได้ เมื่อทานข้าวไปได้ครึ่งทาง เธอก็เงยหน้าขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ “ฝนตกอีกแล้วค่ะ”

หลังจากที่ฝนหยุดไปเมื่อช่วงเช้า ท้องฟ้าก็ยังคงมัวซัวมาตลอด การที่ฝนระลอกสองจะตกลงมานั้นเป็นสิ่งที่ทุกคนคาดการณ์ไว้อยู่แล้ว ดังนั้นทุกคนจึงทานอาหารกันต่อไปอย่างไม่สะทกสะท้าน

“ไอ้สาม ขวดเหล้าเหลาเจี้ยวถงโจวที่ฉันวางลืมไว้ที่บ้านแกไปไหนแล้วล่ะ? รีบไปหยิบมาเร็ว”

สมัยที่ร้านอาหารของบ้านทำสัญญาส่งเหล้ากับโรงงานเหล้าเหลาเจี้ยวถงโจว คุณพ่อหลี่เคยให้พี่ชายใหญ่ช่วยซื้อเหล้าชั้นดีที่บ่มไว้นานมาเก็บไว้บ้าง

ในตอนนี้บนโต๊ะไม่มีเหล้า หลี่เซี่ยงตงและคุณลุงใหญ่เก๋อกำลังดื่มยาจีนจึงดื่มเหล้าไม่ได้ ส่วนพี่ชายใหญ่และพี่ชายรองต้องไปทำงานช่วงบ่ายก็ไม่ได้ดื่มเช่นกัน เดิมทีคุณพ่อหลี่เองก็คอยระวังจึงไม่ได้ดื่ม แต่ตอนนี้ฝนตกหนักอีกครั้ง ดูท่าคงไม่หยุดในเร็วๆ นี้ และบ่ายนี้ก็คงไปตั้งแผงขายของไม่ได้ จึงตั้งใจจะดื่มสักสองจอก