บทที่ 1829 การวางแผนในอนาคต

ยิ่งอากาศหนาวเย็น การลุกจากเตียงสำหรับหลี่เซี่ยงตงก็ยิ่งกลายเป็นเรื่องยากลำบาก เพราะเขาไม่อยากจากผ้าห่มอุ่นๆ ไปไหนเลย โดยเฉพาะในฤดูหนาว ตื่นเช้าเกินไปข้างนอกยังมืดสนิท ทำให้เขามักจะเข้าใจผิดบ่อยๆ ว่าตนเองเพิ่งหลับไปได้ไม่นาน

“ซี้ด!”

ทันทีที่เปิดประตูออกและถูกลมหนาวจากภายนอกปะทะเข้าใส่ สมองที่ยังงัวเงียของหลี่เซี่ยงตงก็ตื่นตัวทันที เขาหดคอ กอดอกเดินไปดูในครัว กล่าวทักทายภรรยาแล้วจึงไปจัดการธุระส่วนตัวต่อ

เมื่อจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ หลี่เซี่ยงตงก็กลับมาที่ครัวเพื่อทานมื้อเช้าที่ภรรยาเตรียมไว้ให้ ทานไปได้ไม่กี่คำเขาก็วางตะเกียบลงแล้วกลืนหมั่นโถวในปาก “มีเรื่องจะพูดหรือ?”

โจวอวี้ฉินส่ายหน้า “ทานก่อนเถอะค่ะ ทานเสร็จค่อยว่ากัน”