บทที่ 1840 การค้นพบโดยบังเอิญ

“หั่นเนื้อให้หมดเลยนะ พยายามหั่นให้บางที่สุดเท่าที่จะทำได้”

“ทราบแล้วครับอาสาม”

เวลาล่วงเลยมาจนถึงวันที่ยี่สิบแปดเดือนสิบสองตามปฏิทินจันทรคติ หลี่เสี่ยวเจียงที่หยุดฤดูหนาวอยู่บ้านยืนอยู่หน้าเขียง ตั้งอกตั้งใจหั่นเนื้อแกะชิ้นโตที่กดไว้ด้วยมือซ้าย

หลี่เซี่ยงตงหันไปมองเด็กๆ อีกหกคนที่กำลังง่วนอยู่กับการเด็ดผักและล้างผัก “จำไว้นะว่าทำให้สะอาด และตอนล้างผักอย่ามัวแต่เสียดายน้ำอุ่นล่ะ”

เมื่อกำชับเรียบร้อย หลี่เซี่ยงตงก็เดินออกจากครัว รีบเดินตรงไปที่ชายคาห้องโถงกลาง ปัดเกล็ดหิมะที่เกาะอยู่บนผมและเสื้อผ้าจนสะอาดดีแล้ว จึงกระทืบเท้าไล่หิมะก่อนจะเลิกม่านประตูเดินเข้าบ้านไป