บทที่ 1843 ร้านค้าทำเลทองริมถนน

ในวันรุ่งขึ้น สมาชิกครอบครัวหลี่ทุกคนต่างตื่นกันแต่เช้าตรู่ ไม่ใช่แค่ครอบครัวหลี่เท่านั้น แต่ทุกครัวเรือนในปักกิ่งในวันที่ยี่สิบเก้าเดือนสิบสองต่างก็รีบตื่นมานวดแป้งทำซาลาเปาและนึ่งหมั่นโถวกันแต่เช้า นอกจากนี้ยังต้องทอดเต้าหู้ ทอดลูกชิ้น ทอดเกี๊ยว และทอดรากบัวยัดไส้ตลอดทั้งวัน กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วทุกบ้านเรือน

งานที่เหนื่อยที่สุดคือการนวดแป้ง ซึ่งตกเป็นหน้าที่ของสามพี่น้องตระกูลหลี่ เนื่องจากคนในบ้านมีจำนวนมาก เมื่อวานจึงได้นวดแป้งไว้ถึงสองกะละมังใหญ่ ทั้งสามคนนวดแป้งกันจนถึงเวลาอาหารเช้า หลังจากพักหายใจหายคอหลังทานข้าวเสร็จ หลี่เซี่ยงตงก็เตรียมตัวออกเดินทางไปพร้อมกับพี่ชายทั้งสอง ส่วนงานห่อซาลาเปานึ่งหมั่นโถวที่เหลือ แม่หลี่ก็รับช่วงต่อพร้อมกับลูกสะใภ้ทั้งสาม โดยมีหลี่เสี่ยวเจียงและพี่น้องคอยช่วยเหลืออยู่ข้างๆ

เมื่อใกล้ถึงวันสิ้นปี ร้านอาหารที่หน้าประตูเมืองก็ปิดกิจการลงอย่างเป็นทางการตั้งแต่วันเมื่อวานนี้

“แคก แคก”

หลี่เสี่ยวจู๋เดินตามหลังออกมาจากห้อง หลี่เซี่ยงตงได้ยินเสียงที่คุ้นเคยก็ไม่ได้หยุดฝีเท้าและไม่ได้หันกลับไป “ไม่ต้องกระแอมหรอก พวกเราออกไปทำธุระสำคัญ ถ้าอยู่บ้านก็ช่วยแม่เฝ้าเตาไฟให้เรียบร้อย”