บทที่ 1849 ขนมน้ำตาลเม็ด

หลี่เสี่ยวเทารู้สึกโกรธจนแทบบ้า!

เงินที่ใช้เล่นวงล้อเสี่ยงโชคของพี่น้องทั้งหกคนนั้นเป็นเงินของเขาเองทั้งสิ้น แต่สุดท้ายตัวเองกลับหมุนได้ของที่ไม่มีค่าที่สุด ขนมน้ำตาลเม็ดสองเม็ดมีค่าแค่หนึ่งเฟิน เท่ากับว่าเขาขาดทุนไปเก้าเฟินเต็มๆ ผลลัพธ์แบบนี้เขาทำใจยอมรับไม่ได้

หลี่เสี่ยวเทาขอขนมน้ำตาลเม็ดจากคนขายมาสองเม็ด พอโยนเข้าปากก็เคี้ยวกร้วมๆ จากนั้นก็หันหลังเตรียมจะไปจูงจักรยานกลับบ้าน

“พี่ชายคะ อย่าเพิ่งไปค่ะ” หลี่เสี่ยวจู๋ที่กินขนมน้ำตาลรูปกระต่ายหมดแล้วเข้ามาขวางไว้ “ขอยืมเงินหนึ่งเหมาหน่อย”

“เธอจะเล่นอีกหรือ? วันนี้กินขนมน้ำตาลไปตั้งสองชิ้นแล้ว กลับบ้านเถอะ”