บทที่ 1850 สวัสดิการของขวัญปีใหม่

พอพ้นช่วงเที่ยงวัน ปล่องไฟทุกบ้านในซอยต่างก็พ่นควันสีขาวออกมา เมื่อวานนึ่งและทอดกัน กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วทุกบ้าน บ่ายวันนี้กลิ่นยิ่งหอมรุนแรงขึ้นไปอีก ตามธรรมเนียมเก่าแก่ของปักกิ่ง ในบ่ายวันสิ้นปีต้องตุ๋นเนื้อชิ้นโต เพื่อให้ปีหน้าชีวิตมีเนื้อมีข้าวสมบูรณ์พูนสุข!

เนื้อชิ้นโตนี้รวมถึงขาหมู ซี่โครง ไก่ เป็ด และปลา บางบ้านยังอาจทอดเนื้อสันและปลาทูในบ่ายวันนี้ด้วย

บ้านตระกูลหลี่เองก็ทอดปลาทูเช่นกัน เมื่อนับรวมทั้งคนที่ยังทำงานและเกษียณแล้ว ของขวัญปีใหม่ที่ได้รับในปีนี้มีปลาทูถึงสิบสองชั่ง ซึ่งหลี่เซี่ยงตงคนเดียวก็เป็นผู้สนับสนุนไปแล้วสี่ชั่ง

ใครๆ ก็ว่าสวัสดิการของระบบรถไฟนั้นดี และนั่นก็เป็นเรื่องจริง เพราะ “พี่ใหญ่แห่งรางรถไฟ” ไม่เคยทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ ในการแจกของขวัญปีใหม่

เริ่มจากปริมาณที่กำหนดของเทศบาลกรุงปักกิ่ง ไม่ว่าจะเป็นหน่วยงานไหน ก็มีของที่ต้องแจกในวันปีใหม่คือ ปลาทะเลสองชั่ง ข้าวและแป้งรวมกันห้าชั่ง น้ำมันปรุงอาหารครึ่งชั่ง ถั่วและเมล็ดทานตะวันรวมกันแปดตำลึง ไข่ไก่สามชั่ง วุ้นเส้นสองชั่ง ผักกาดขาวยี่สิบชั่ง บุหรี่หนึ่งซอง เหล้าหนึ่งขวด และค่าถ่านหินสิบหกหยวน