บทที่ 1851 ประทัดมาเหลยจื่อ

“อย่าซน”

หลี่เซี่ยงตงเป็นคนค่อนข้างขวัญอ่อนในเรื่องการจุดประทัด และในจุดนี้หลี่เสี่ยวไห่ก็รับนิสัยพ่อมาเต็มๆ ปัจจุบันจึงทำได้เพียงเล่นประทัดแผ่นขูดเท่านั้น

หลี่เสี่ยวจู๋นั้นแตกต่างออกไป ยิ่งโตขึ้นความกล้าก็ยิ่งมากขึ้น “พ่อคะ ส่งมาให้หนูเถอะ หนูอยากเล่น ประทัดสามพันนัดจุดแล้วมันสะใจ!”

“นี่เรียกเล่นหรือ? ถ้าอยากจุดก็รอให้โตกว่านี้อีกสักปีสองปี แล้วค่อยยกหน้าที่จุดประทัดช่วงปีใหม่ให้ลูกรับผิดชอบ ตอนนี้ไม่ได้ ถอยไปไกลๆ เดี๋ยวนี้”

น้ำเสียงของหลี่เซี่ยงตงไม่ได้เป็นการพูดเล่น