บทที่ 1859 กัปตันเรือเก่า

เพลงอ่าวเผิงหูของยายที่หลี่เสี่ยวจู๋ดัดแปลงเนื้อร้องจนจำเค้าเดิมแทบไม่ได้ เมื่อร้องออกมาแล้วทำเอาครอบครัวของหลี่เซี่ยงตงทั้งสามคนและโจวอวี้ฉีถึงกับอึ้งไปตามๆ กัน

ทว่าคุณพ่อและคุณแม่โจวกลับรู้สึกอิ่มเอมใจเป็นอย่างมาก เพราะเห็นได้ชัดเลยว่านี่คือเพลงที่ร้องให้คนแก่ทั้งสองคนฟังโดยเฉพาะ ปีนี้ที่บ้านจะต้องเลี้ยงไก่เพิ่มอีกหลายตัวให้ได้!

“ร้องได้ดีจริงๆ” คุณแม่โจวหัวเราะชม ส่วนคุณพ่อโจวก็พยักหน้าตาม ใบหน้าเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม

สำหรับหลี่เสี่ยวไห่นั้น เนื้อหาที่น้องสาวเปลี่ยนไปเช่นเรื่องแสงอาทิตย์หรือหาดทรายนั้นยังฟังดูเข้าใจง่าย ส่วนป่ากกนั้นไม่ว่าจะในเมืองหรือนอกเมืองก็พอเห็นได้จึงไม่แปลกอะไร

เขาเคี้ยวไก่ในปากแล้วกลืนลงไป “แสงอาทิตย์ หาดทราย แล้วต่อจากนั้นล่ะ พี่ฟังไม่ชัด เธอพูดใหม่อีกทีซิ”