บทที่ 1861 ความถี่สูง

หมู่บ้านโจวมีลำธารไหลผ่านหน้าหมู่บ้านเนื่องจากอยู่ติดกับอ่างเก็บน้ำสือซานหลิง ทำให้ไม่ขาดแคลนน้ำและมีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการเลี้ยงเป็ด

ไม่ต้องพูดถึงว่าเป็ดนั้นเลี้ยงยากหรือมีกลิ่นแรง ในสภาพความเป็นจริงที่เงินทองในมือมีไม่มาก เกษตรกรเมื่อเลี้ยงสัตว์ปีกต้องคำนึงถึงต้นทุนและอัตราผลตอบแทนเป็นอันดับแรก

เมื่อเปรียบเทียบเป็ดกับไก่ ลูกเป็ดมีราคาแพงกว่า ลูกเป็ดตัวเดียวราคาเท่ากับลูกไก่สองตัวเลยทีเดียว อีกทั้งเป็ดกินจุ ในยุคที่เลี้ยงสัตว์ปีกต้องให้ความสำคัญกับความประหยัดอาหารเช่นนี้ เป็ดจึงสู้ไก่ไม่ได้

ประกอบกับไข่ไก่และเนื้อไก่เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในภาคเหนือ การเลี้ยงเป็ดนั้นทำเงินได้ช้าและมีช่องทางการจำหน่ายที่แคบกว่า

ปัจจัยเหล่านี้ทำให้เกษตรกรภาคเหนือนิยมเลี้ยงไก่มากกว่าเลี้ยงเป็ด ครอบครัวตระกูลโจวเองก็เช่นกัน เป็ดที่เลี้ยงปล่อยในลานหลังบ้านมีจำนวนคงที่เพียงสองถึงสามตัวเท่านั้น พ่อและแม่โจวไม่เคยเลี้ยงมากกว่านั้น ถึงแม้ปัจจุบันนโยบายจะเปิดกว้างและทางการจะสนับสนุนให้เลี้ยงเพิ่มขึ้นก็ตาม