บทที่ 1862 การส่งออก

วันรุ่งขึ้น

วันนี้ต้องนั่งรถไฟไปมณฑลหลู่ โชคดีที่เวลารถออกคือตอนเที่ยง จึงไม่จำเป็นต้องตื่นแต่เช้าและไม่ต้องรีบร้อนอะไร

หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จ ทุกคนต่างก็แยกย้ายไปจัดการธุระของตัวเอง

หลี่เสี่ยวจู๋ผู้แสนยุ่งวุ่นวาย วิ่งเข้าไปในห้องฝั่งตะวันออกเพื่อหยิบถุงผ้าใบเล็กๆ ออกมา แล้วกล่าวลาพ่อแม่ที่กำลังล้างหม้อล้างชามอยู่ในห้องซักล้างก่อนจะออกจากบ้านไป

“ลมพัดใบหลิว ช่า ลา ลา ลา ลา ในลำธารน้ำไหล ฉ่า ลา ลา ลา ลา…”