บทที่ 1888 แบกรับไว้ทั้งสองบ่า

“ไม่ต้องแล้ว”

หลี่เซี่ยงตงถือกระเป๋าเดินออกไปทันที

หลี่เสี่ยวจู๋เดินตามต้อยๆ “พ่อคะ สองวันมานี้หนูเรียนสำนวนใหม่จากพี่สาวมาคำหนึ่งค่ะ แต่หนูลืมไปว่ามันแปลว่าอะไร”

หลี่เซี่ยงตงนึกสนใจ “สำนวนอะไรไหนบอกพ่อซิ”

“คำสัญญาหนักแน่นดั่งทองคำ (อี้ นั่ว เชียน จิน) ค่ะ”