บทที่ 1893 ราชาผู้ยิ่งใหญ่

“พจนานุกรมสำนวนภาษาจีน ฮ่าฮ่าฮ่า!” บรรดาเด็กๆ ในห้องหัวเราะกันจนตัวงอ แม้แต่ผู้ใหญ่ทั้งหลายก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาด้วยความขบขัน

หลี่เสี่ยวจู๋ได้ยินเสียงหัวเราะข้างหู สีหน้าของเธอที่เพิ่งจะเคยชินกับความรู้สึก “เคียดแค้นจนกัดฟันกรอด” ขึ้นมาอีกรอบ เธอชูหนังสือในมือขึ้น “พ่อคะ พ่อให้พจนานุกรมสำนวนภาษาจีนกับหนูหมายความว่ายังไงคะ?”

“ก็ให้ลูกตั้งใจเรียนไง จะมีความหมายอะไรอื่นได้อีก?”

ความจริงก็เป็นเช่นนั้น หลี่เซี่ยงตงยอมรับว่าการซื้อพจนานุกรมสำนวนมาให้ก็มีส่วนที่อยากจะแกล้งลูกสาวอยู่บ้าง แต่ประโยชน์ของหนังสืออ้างอิงก็คือการช่วยเสริมการเรียนรู้ ซึ่งจุดประสงค์หลักก็ยังคงเป็นความหวังดีต่อตัวลูกสาวเองอยู่ดี

ทว่าในสายตาของหลี่เสี่ยวจู๋ พจนานุกรมเล่มนี้เปรียบเสมือนบูมเมอแรงรูปแบบหนึ่ง ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลล้วนเกิดจากเรื่อง “คำสัญญาหนักแน่นดั่งทองคำ” ในตอนเช้า เธอไม่เพียงแต่ไม่สำนึกในความหวังดี แต่กลับรู้สึกโกรธเคือง ซึ่งความโกรธนี้ครึ่งหนึ่งมาจากหลี่เซี่ยงตง และอีกครึ่งหนึ่งมาจากตัวเธอเอง