บทที่ 1895 เทศกาลโคมไฟมาถึงแล้ว

“ขายบัวลอย ขายบัวลอย บัวลอยของพี่ชายคนดีนั้นกลมเกลี้ยงแสนกลม ชามหนึ่งนั้นอัดแน่นจนเต็มปรี่ สามเหมาซื้อได้หนึ่งชาม~”

เช้าตรู่ หลี่เสี่ยวจู๋ผู้เต็มไปด้วยความสดใสกระโดดโลดเต้นไปมาในลานบ้านพลางร้องเพลง สองวันนี้วิทยุชอบเปิดเพลง “ขายบัวลอย” เพลงนี้บ่อยๆ เธอจึงฝึกร้องจนจำเนื้อร้องและทำนองได้อย่างแม่นยำ

หลังจากการออกกำลังกายยามเช้าจบลง หลี่เสี่ยวจู๋ก็เดินไปหาหลี่เซี่ยงตงที่กำลังแปรงฟันอยู่ที่หน้าห้องซักล้าง

“บัวลอยคืออะไรหรือคะ? หนูถามคุณปู่ทวดกับแม่แล้วพวกท่านก็ไม่รู้ บัวลอยกับหยวนเซียวคือสิ่งเดียวกันหรือเปล่าคะ?”