บทที่ 1896 หยวนเซียว

“แม่คะ นี่เงินค่ะ” หลี่เสี่ยวจู๋ยื่นเงินสามเหมาในมือให้อีกฝ่ายด้วยความเจ็บปวดใจอย่างที่สุด

โจวอวี้ฉินรับเงินไปแล้วแกล้งถาม “แล้วคูปองธัญพืชล่ะ?”

“พ่อไม่ใช่พ่อของหนูคนเดียวนะคะ คูปองธัญพืชไปขอเอาจากพี่ชายหนูโน่น หนูมีแค่เงินค่ะ”

หลี่เสี่ยวจู๋พูดจบก็เดินหนีไปอย่างหัวเสีย เธอรู้อยู่เต็มอกว่าแม่จงใจแกล้งเธอ แต่ในเมื่อเธออยู่จุดต่ำสุดของห่วงโซ่อาหาร นอกจากจะลากหลี่เสี่ยวไห่ที่อยู่ในสถานะเดียวกันมาช่วยรับมือแล้ว เธอก็ไม่มีทางอื่นแล้ว

“พวกเราไปซื้อหยวนเซียวกันแล้วนะ” โจวอวี้ฉินเลิกม่านประตูห้องโถงกลางแล้วบอกคนข้างใน