บทที่ 1901 ประตูรั้ว

“ขาวจริงๆ ลื่นปรื๊ดเลย”

“ไม่ต้องเอามือมาจับเลยนะ”

“คุณย่าทวดคะ มือหนูสะอาดนะ หนูเพิ่งล้างมาค่ะ”

หลี่เสี่ยวจู๋หัวเราะร่า นิ้วเรียวหยิบแป้งทำบัวลอยขึ้นมาเล่นอย่างสนุกสนาน

“ห้ามเอามือมาจับอีกนะ ถ้าขืนจับอีกระวังแม่จะตีเอา” แม่หลี่ขู่คำหนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปสนทนาในหัวข้อที่เพิ่งถูกขัดจังหวะไปเมื่อครู่ “ฉันถึงว่าสิ หยวนเซียวกับบัวลอยทำมาจากข้าวเหนียวเหมือนกัน แต่ทำไมตาแก่ตงยังอุตส่าห์ลำบากลำบนหิ้วแป้งข้าวเหนียวมาจากกวางโจว ที่แท้ของมันก็ต่างกันจริงๆ ด้วย”