บทที่ 1902 จริงๆ ก็ใหญ่กว่านิดหน่อย

ฉับ!

ม่านหน้าต่างถูกเปิดออก หน้าต่างถูกเปิดกว้าง

หลี่เซี่ยงตงเดินไพล่หลังออกมาจากห้อง เขาก้าวเท้าเดินมุ่งหน้าไปยังประตูชุ่ยฮัว เตรียมจะไปเปิดประตูรั้ว

“ซ้ายมือมีไก่หนึ่งตัว ขวามือมีเป็ดหนึ่งตัว บนตัวฉันยัง…” เพิ่งจะทำธุระเสร็จ อารมณ์กำลังเบิกบานสุดขีด หลี่เซี่ยงตงฮัมเพลงไปได้ครึ่งทาง ก็ได้ยินเสียงใสๆ ของเด็กน้อยร้องต่อท่อนถัดไป

“บนตัวฉันยังแบกตุ๊กตาตัวอ้วนเอาไว้อีกหนึ่งตัว เอ้อ อี้ ยา อี เต๋อ เวย~” หลี่เสี่ยวจู๋ปรากฏตัวอยู่ใต้ประตูชุ่ยฮัว