บทที่ 1906 ดูมีภูมิฐาน

“อืม อืม ได้ครับ ผมทราบแล้ว” อาเจ๋อโต้ตอบกับปลายสาย มือก็จดตัวเลขลงในสมุดอย่างรวดเร็ว เมื่อวางสาย เขาก็หมุนตัวเลขตามที่จดไว้ แนะนำตัวสั้นๆ แล้วคุยกับคนในสายต่ออีกประมาณห้านาที

เมื่อวางหูโทรศัพท์ลง อาเจ๋อก็กล่าวขึ้น “ตกลงแล้วครับ ไปทำเรื่องที่สถานีสัตวแพทย์ของเขตทงเซี่ยน ทั้งใบรับรองการขนส่ง ใบรับรองถิ่นกำเนิดสินค้า และใบรับรองการฆ่าเชื้อ สามารถทำที่สถานีสัตวแพทย์แห่งเดียวได้เลย เดี๋ยวผมจะรีบไปจัดการให้ น่าจะเสร็จเรียบร้อยภายในเช้านี้ครับ”

หลี่เซี่ยงตงที่นั่งฟังอยู่ข้างๆ อดถอนใจไม่ได้ว่าอำนาจช่างหอมหวานเสียจริง ไม่ต้องผ่านขั้นตอนการยื่นเรื่อง ไม่ต้องให้คุณลุงซุนมาปรากฏตัวด้วยตัวเอง แค่โทรศัพท์สองสายก็จัดการได้ทุกอย่าง เป็นข้าราชการนี่ดีจริงๆ ไม่แปลกใจเลยที่ใครๆ ก็อยากเป็น

“ต้องให้พวกเราตามไปไหมครับ?” อาเจ๋อโบกมือ “ไม่ต้องครับ ผมไปคนเดียวรีบไปรีบกลับ”