บทที่ 1907 เออขุย

วันต่อมา เวลาห้านาฬิกาห้าสิบนาที ขบวนรถไฟจอดเทียบชานชาลาที่สถานีเจิ้งโจวตรงเวลา

ในตู้พักพนักงานประจำรถไฟ หลี่เซี่ยงตงที่ลืมตาตื่นอยู่ก่อนแล้วเปิดหน้าต่างรถไฟออก ยื่นศีรษะออกไปมองดูความเคลื่อนไหวบนชานชาลา

โฮ่วซานที่ยังคงนอนหลับอยู่ถูกเสียงเปิดหน้าต่างปลุกให้ตื่น เขาขยี้ตาอย่างงัวเงีย “พี่ตง ถึงเจิ้งโจวแล้วหรือครับ?”

“ถึงแล้ว”