บทที่ 1911 คุณวิศวกรหลินและคุณวิศวกรหลิว

จะโทษว่าหลี่เซี่ยงตงเปลี่ยนท่าทีเร็วเกินไปก็ไม่ได้ เพราะปากว่าไปก็ไม่มีหลักฐาน เห็นกับตาถึงจะเชื่อถือได้ ในมุมมองของเขา บัตรประจำตัวพนักงานนั้นความน่าเชื่อถือไม่ได้สูงนัก การเจอคนแปลกหน้าในต่างถิ่น ต่อให้อีกฝ่ายจะหยิบสมุดเล่มเล็กๆ ออกมาแสดงก็ไม่ควรเชื่อถือโดยง่าย ไม่อย่างนั้นอาจจะพลาดท่าตกลงไปในหลุมพรางขนาดใหญ่ได้

เมื่อเผชิญกับท่าทีที่เปลี่ยนเป็นกระตือรือร้นของหลี่เซี่ยงตง คุณวิศวกรหลินที่ทานมื้อเที่ยงเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ยิ้มพลางส่ายหน้า “พวกเราทาน…”

ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ โฮ่วซานที่ดวงตาเป็นประกายทันทีที่เห็นเงินก็รีบยกมือเรียกเจ้าของร้าน “สหายครับ ขอซุปกระดูกหมูเพิ่มอีกสองถ้วยครับ!”

เห็นอีกฝ่ายทำท่าจะปฏิเสธอีกครั้ง อาเจ๋อจึงหัวเราะพลางกล่าวว่า “พวกเราสามคนกำลังกินอยู่ จะให้พวกคุณสองคนนั่งมองเฉยๆ ได้อย่างไร ไม่ต้องปฏิเสธหรอกครับ”