บทที่ 1912 ไม่ต้อง ไม่เอา

กระตือรือร้นเกินไปแล้ว ยังไม่ทันได้ทำการซื้อขายกันอย่างเป็นทางการ อีกฝ่ายก็จะมอบของให้เสียแล้ว ของฟรีหลี่เซี่ยงตงย่อมอยากได้ แต่บ่ายวันนี้พวกเขาต้องเดินทางกลับปักกิ่งแล้ว เวลาจึงไม่เอื้ออำนวยจริงๆ เขาจึงใช้ทีเล่นทีจริงกล่าวถึงสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการสืบข่าว

“เอาไว้คราวหน้าดีกว่าครับ อีกหนึ่งสัปดาห์พวกเราจะมากวางโจวอีกรอบ คุณวิศวกรหลิน บ้านพวกเราสามคนมีสมาชิกหลายคน คราวหน้าต้องจำไว้ว่าเหลือเผื่อพวกเราไว้เยอะๆ นะครับ”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ได้เลยครับ!”

เมื่อได้ยินช่วงเวลาที่ต้องการ คุณวิศวกรหลินก็รับปากอย่างร่าเริง ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันอย่างถูกคอ อีกด้านหนึ่งคุณวิศวกรหลิวก็อาสาช่วยเก็บกระสอบเปล่าหกใบที่วางอยู่บนพื้นและเริ่มพับเก็บ โฮ่วซานและอาเจ๋อที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นดังนั้นก็เข้าไปช่วย จนในที่สุดกระสอบที่พับเรียบร้อยแล้วหกใบก็ถูกยัดใส่กระเป๋าสะพายของโฮ่วซานและอาเจ๋อ