บทที่ 1918 ขาดทุนยับเยิน!

เมื่อพิชิตคุณย่าหลี่ได้สำเร็จ ระยะเวลาในการใช้หนี้ก็ลดลงไปครึ่งหนึ่ง หลี่เสี่ยวจู๋เดินทอดน่องออกมาจากห้องโถงกลางด้วยท่าทางเหมือนแม่ทัพผู้ชนะศึก มือไพล่หลัง ก้าวย่างอย่างมั่นใจและเต็มไปด้วยความฮึกเหิม

เธอเหลือบมองไปที่ห้องฝั่งตะวันตก ก็นึกถึงแปลงผักสี่แปลงที่บ้านที่ต้องขุดดิน จึงเดินตรงเข้าไปเคาะประตู “เข้ามาได้” เสียงเฉื่อยชาของหลี่เสี่ยวเทาดังออกมา

แอด... ประตูห้องถูกผลักเปิดออก หลังจากก้าวเข้าไปในห้อง หลี่เสี่ยวจู๋ก็กวาดสายตามองไปรอบห้อง “อยู่กันครบเลยเหรอ?” หลี่เสี่ยวไห่เห็นท่าทางกระดี๊กระด้าของน้องสาวแล้วรู้สึกพูดไม่ออก “ก็เห็นอยู่ไม่ใช่หรือไง? ถามเรื่องไม่เป็นเรื่อง”

หลี่เสี่ยวจู๋ปรายตามอง “ตอนอยู่ที่บ้านบอกพี่ไปว่ายังไง? ทำไมถึงจำไม่ได้ล่ะ? นี่ฉันกำลังทักทายพวกพี่อยู่นะ ถ้าไม่พูดประโยคนี้จะให้พูดอะไร? พูดเรื่องสภาพอากาศวันนี้ดีเหรอ หรือจะถามว่ากินข้าวหรือยัง?”