บทที่ 1966 ถึงฉางชุน

วันที่สิบหกตุลาคม ปีหนึ่งเก้าแปดสี่ เวลาเก้าโมงเช้า

รถไฟด่วนพิเศษที่ออกเดินทางจากเมืองหลวงวิ่งมานานสิบสี่ชั่วโมง ในที่สุดก็ค่อยๆ แล่นเข้าสู่สถานีรถไฟฉางชุน

แม้ว่าในเวลานี้เมืองหลวงจะเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว เช้าและเย็นจะรู้สึกเย็นสบาย แต่ตอนเที่ยงก็ยังคงร้อนอยู่บ้าง ใส่แค่เสื้อแขนสั้นกับเสื้อคลุมก็พอแล้ว

ทว่าเมืองฉางชุนที่ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือกลับต่างออกไป ช่วงต้นเดือนตุลาคมก็ถือว่าเข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว

ทันทีที่ประตูตู้โดยสารรถไฟเปิดออก ลมหนาวแห้งๆ ระลอกหนึ่งก็พัดเข้ามา หลี่เซี่ยงตงและพรรคพวกทั้งเจ็ดคนที่ยืนรอลงจากรถอยู่ที่หน้าประตูต่างพากันสะท้านด้วยความหนาวเหน็บ