บทที่ 1977 ระหว่างทาง

ในปัจจุบัน รถไฟจากเมืองหลวงไปฉางชุนมีเพียงวันละสองขบวน ขบวนหนึ่งออกเดินทางตอนแปดโมงเช้า อีกขบวนออกตอนสองทุ่มครึ่ง

ตอนที่ไปฉางชุนคราวที่แล้ว พวกเขานั่งขบวนสองทุ่มครึ่ง ขงต้านีที่ซื้อตั๋วให้คิดว่านอนพักสักคืน พอเช้าวันรุ่งขึ้นก็จะถึงจุดหมายพอดี

แต่ความจริงคือ พวกหลี่เซี่ยงตงต้องหอบจวินจื่อหลานขึ้นรถไฟไปด้วย ทำให้ตลอดทั้งคืนแทบไม่ได้หลับสนิทเลย

คราวนี้เลยเจาะจงให้ขงต้านีซื้อตั๋วขบวนแปดโมงเช้า แบบนี้พอถึงฉางชุนตอนกลางดึก จัดการเรื่องที่พักและลงกลอนประตูเรียบร้อย ก็จะได้นอนหลับอย่างเต็มอิ่ม

"ผมเองครับคุณลุงซุน"