บทที่ 2002 หนึ่งคู่

เวลาผ่านไปหนึ่งปี ตอนนี้ซุนจิ้งหรีดย้อนนึกถึงวอลนัทหัวสิงโตคู่นั้นของตัวเอง ก็ยังรู้สึกเสียดายอยู่

แต่ก็แค่เสียดาย ไม่ถึงขั้นปวดใจ

วอลนัทจะดียังไงก็คือวอลนัท ไม่ใช่เฟอร์นิเจอร์โบราณหรือเงินทอง มันก็แค่ของเล่นไว้คลึงเล่นแก้เบื่อฆ่าเวลาเท่านั้น

อีกอย่าง ซุนจิ้งหรีดก็ไม่ได้ชอบเล่นวอลนัทจริงๆ หรอก ที่มีอยู่คู่หนึ่งก็เพราะมีคนบางกลุ่มเขาเล่นกัน พออยากจะทำธุรกิจกับคนพวกนั้น การมีความสนใจตรงกันมันก็ช่วยกระชับความสัมพันธ์ให้สนิทสนมกันได้ง่ายขึ้น

วอลนัทคู่ก่อนของซุนจิ้งหรีด พูดง่ายๆ ก็คือสื่อกลางในการสานสัมพันธ์นั่นแหละ