บทที่ 2016 เรียนรู้หรือยัง?

หลี่เสี่ยวจู๋มีความผูกพันกับสุนัขที่บ้านมาก ถึงแม้ว่าจะส่งสุนัขไปอยู่บ้านคุณยายที่ชนบท เธอก็ยังทำใจไม่ได้อยู่ดี

แต่หลี่เซี่ยงตงก็พูดอย่างชัดเจนแล้วว่า นโยบายในเมืองเข้มงวดขึ้นเรื่อยๆ สุนัขไม่เหมาะที่จะเลี้ยงไว้ในบ้านอีกต่อไป

แม้หลี่เสี่ยวจู๋จะทำใจไม่ได้ แต่เรื่องไหนหนักเรื่องไหนเบา ควรจะเลือกอย่างไร ถึงแม้ปากจะไม่พูด แต่ในใจเธอกลับรู้ดีแจ่มแจ้ง

เธอไม่เอาวอลนัทแล้ว เชิดหน้าขึ้น ปาดน้ำตา ร้องไห้โฮแล้วเดินจากไป

"ไม่ต้องร้องไห้แล้ว ไม่ได้ส่งไปวันนี้ซะหน่อย อีกสักพักพ่อต้องไปบ้านคุณยายของลูกอีกรอบ ถึงตอนนั้นค่อยส่งพวกเหมยฉิวไป"