บทที่ 2110 แผ่นเดียวพอเหรอ?

เผลอแป๊บเดียวก็เป็นวันรุ่งขึ้น

ซุนจิ้งหรีดที่ในใจเป็นห่วงเจ้าเหมยปิ่ง หมาที่บ้าน ฟ้าเพิ่งจะสางก็แต่งตัวเสร็จสรรพ หิ้วขนมเปี๊ยะสองกล่องออกจากบ้าน

เขาไม่ได้รอให้หลี่เซี่ยงตงขับรถมารับ แต่นั่งรถเมล์ต่อรถสองต่อมาถึงตรอกฉวนป่านตั้งแต่เช้าตรู่ แวะกินโจ๊กกับปาท่องโก๋สองตัวที่ร้านอาหารเช้าแถวนั้น แล้วก็ซื้อปาท่องโก๋กับแป้งทอดน้ำตาลห่อกลับมาด้วย ก่อนจะเดินนวดเท้าไปที่บ้านหลี่เซี่ยงตง

ประตูบ้านเปิดอ้าอยู่ หลี่เซี่ยงตงที่กำลังนั่งยองๆ แปรงฟันอยู่หน้าประตูห้องน้ำพอเห็นเขาก็ชะงักไป

องครักษ์ซ้ายขวาที่นั่งยองๆ แปรงฟันอยู่ข้างๆ เขาก็เอ่ยปากทักทายพร้อมกัน "สวัสดีครับ/ค่ะ คุณปู่ซุน"