บทที่ 2111 ลืมของ

"พี่ชายคะ แผ่นกระเบื้องเคลือบวาดภาพออกจะสวย ทำไมพี่ถึงไม่เอาล่ะคะ?"

หลี่เสี่ยวจู๋อุ้มที่รองแขนไม้ไผ่ที่เพิ่งได้มา ขยับเข้าไปใกล้พี่ชายที่กำลังยัดเงินใส่กระเป๋าเสื้อ แล้วกระซิบถามด้วยความสงสัย

หลี่เสี่ยวไห่ยัดเงินใส่กระเป๋าเสื้อเสร็จ ก็เงยหน้ามองคนในห้อง พอเห็นว่าไม่มีใครสนใจพวกเขาสองคนพี่น้อง ก็ลดเสียงลงแล้วพูดว่า "สวยแล้วมีประโยชน์อะไรล่ะ? แผ่นใหญ่ขนาดนั้นฉันจะอุ้มไว้ตลอดเวลาก็ไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องเอาไปวางไว้ในห้องอยู่ดีใช่ไหมล่ะ?"

หลี่เสี่ยวจู๋พยักหน้าเห็นด้วย "อืม ก็ต้องเอาไปตั้งไว้ในห้องนั่นแหละค่ะ"

"งั้นฉันถามเธอหน่อย แผ่นกระเบื้องเคลือบวาดภาพนี่ใครเป็นคนซื้อมา?"