บทที่ 2147 ขาดอะไรไปนิดนึง

หลี่เซี่ยงตงนั่งอยู่ข้างโต๊ะสี่เหลี่ยม แขนซ้ายพาดไว้บนโต๊ะ ข้างมือมีแก้วชาเคลือบอีนาเมลที่มีควันกรุ่นๆ ลอยขึ้นมา

"ชาวเกาหลีที่เหยียนเปียนน่ะรักความสะอาดมากนะ บ้านชาวนาธรรมดาๆ เขาก็จัดเก็บทั้งในบ้านนอกบ้านซะสะอาดสะอ้านไปหมด ระดับความรักความสะอาดของเขามันไม่เหมือนกับบ้านเราเลยนะ ในบ้านนี่ห้ามสกปรกเด็ดขาด ห้ามเอาของระเกะระกะเข้าบ้าน ก่อนเข้าบ้านก็ต้องถอดรองเท้าด้วย คือจะจนก็รับได้ บ้านจะเก่า ลานบ้านจะโทรมก็ไม่เป็นไร แต่ในบ้านห้ามสกปรกเด็ดขาด"

พูดมาถึงตรงนี้ หลี่เซี่ยงตงก็หยุดชะงัก กวาดสายตามองเด็กๆ ที่นั่งล้อมวงอยู่ตรงหน้า แล้วไปหยุดสายตาอยู่ที่ลูกสาวของตัวเอง

"ถ้าเป็นแบบลูก ไปอยู่บ้านชาวเกาหลีนี่ วันนึงคงโดนตีไม่ต่ำกว่าสามรอบแน่ๆ"