บทที่ 315 โจวเต๋อวั่งผู้มาสืบข่าว

วันรุ่งขึ้น ฟ้าสาง หลี่เซี่ยงตงที่เพิ่งกลับมาจากเทกระโถนฉี่ที่ส้วมสาธารณะหน้าตรอก เดินมาถึงหน้าประตูห้องตัวเอง ได้ยินเสียงประตูเรือนปีกตะวันออกเปิดออก จึงหันกลับไปมอง “หลี่เสี่ยวเจียง ตื่นเช้าขนาดนี้จะไปทำอะไร?”

“อรุณสวัสดิ์ครับอาสาม ผมตื่นมาจุดไฟเตาครับ”

“จุดไฟเตา?” หลี่เซี่ยงตงมองหลานชายหัวจรดเท้า เจ้าเด็กคนนี้ช่วงนี้เปลี่ยนไปมากจริงๆ เปลี่ยนไปจนเขาที่เป็นอาแทบจำไม่ได้! วันนี้ต้องรีบไปขึ้นรถเที่ยวเช้า โจวอวี้ฉินเองก็ตื่นเช้าเหมือนกัน ตอนที่หลี่เซี่ยงตงกลับมาจากห้องน้ำ เธอก็ง่วนทำกับข้าวอยู่ในครัวเล็กแล้ว “อาสามครับ”

“หือ?” หลี่เซี่ยงตงที่นั่งยองๆ แปรงฟันอยู่หน้าห้อง บ้วนฟองยาสีฟันออก “จุดไฟเสร็จแล้วเหรอ? มีอะไรก็ว่ามา”

“เสร็จแล้วครับ แม่ทำกับข้าวอยู่” หลี่เสี่ยวเจียงมานั่งยองๆ ข้างอา แล้วถาม “เมื่อคืนเสี่ยวเทาบอกผมว่า ถ้าได้เป็นข้าราชการจบมหาวิทยาลัย จะได้กินผลไม้กระป๋อง ‘ปัวปัว’ กับ ‘ลี่จื่อ’ อาสามเป็นคนบอกมันเหรอครับ?”