บทที่ 338 ย้อนศร

โหวซานเห็นหลี่เซี่ยงตงพูดค้างไว้ครึ่งๆ กลางๆ แล้วเอาแต่จ้องหน้าเขาไม่วางตา จึงยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดหน้าเช็ดตาตัวเองมั่วซั่ว

"พี่ตง หน้าผมมีอะไรติดเหรอ?"

"เปล่า"

หลี่เซี่ยงตงยิ้มส่ายหน้า "ของดีแพะก็คือของดีแพะ นายรู้แค่ชื่อก็พอแล้ว อย่างอื่นไม่ต้องรู้หรอก"

โหวซานมองเขาอย่างระแวง วางไส้แพะในมือลงแล้วเดินไปหาอาเจ๋อ