บทที่ 339 ขอบตาแดง

หลี่เซี่ยงตงปั่นจักรยานบรรทุกกระสอบสองใบไว้ที่เบาะหลัง ส่วนอาเจ๋อปั่นตามมาติดๆ โดยมีโหวซานที่หิ้วถังเหล็กนั่งซ้อนท้าย

ไม่นานทั้งสามก็มาถึงใต้ถุนตึกที่พักของโหวซาน อาเจ๋อจอดรถพลางเอ่ยถาม "โหวซาน บ้านนายอยู่ตึกหรอกหรือ?"

นี่เป็นครั้งแรกที่อาเจ๋อมาบ้านโหวซาน มองดูตึกตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเจือความอิจฉา

ในยุคนี้การได้อยู่ตึกถือเป็นเครื่องบ่งบอกฐานะ ไม่ใช่ว่าใครนึกอยากอยู่ก็อยู่ได้

ในสายตาชาวบ้านร้านตลาด ต่อให้เป็น "ถงจื่อโหลว" (แฟลตห้องแถว) ที่ต้องใช้ห้องน้ำและห้องครัวรวม ผนังบางเก็บเสียงไม่ได้เรื่อง ก็ยังดีกว่าบ้านสี่ประสาน (ซื่อเหอย้วน) ตั้งเยอะ!