บทที่ 348 แก่แล้ว นอนเตียงเย็นไม่ได้

กริ๊งงง~

หลี่เสี่ยวเทาที่กำลังเดินไพล่มือทอดน่องกลับห้องเรียน ได้ยินเสียงออดดังทั่วระเบียงก็ตบหน้าผากตัวเองฉาดใหญ่

"ซวยแล้ว!"

เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าอาจารย์หลิวเรียกไปพบที่ห้องพักครู จึงรีบหมุนตัววิ่งกลับไปทางห้องพักครูรวมของอาจารย์หลิวทันที

"หลี่เสี่ยวเทา! ไม่ได้ยินเสียงออดหรือไง? ทำไมไม่รีบกลับเข้าห้อง จะไปไหน?"